مـــــن ایــــن جــــا ایـــستاده ام
درســت پـــشت ِ ایــــن شیــشه ی مـــه گــرفتـــه ی مـــرموز ...
در آخــــرین طبـــقــه ی یـــک آسمـــانـــخراش
گـــرفتـــار شــده ام بـــه کابـــوسی مـــزمــن ....
روزهـــــاســت...
غــــروب سنــــگیــــنی میـــکند بــــر آســـمان
روبــــه رویـــم یــک شـــهر ...
و مــــردمــــانی بــــا طنــــاب دلمــــردگی بـــر گـــردن هـــاشـــان ...
ایســـتاده بــــر چهـــارپـــایـــه ی حمـــاقـــت
در سیـــاهی روز .... زیـــر آسمــــان ِ خــــاکستــــری
چــــرا بهـــــار شــده اســــت ؟
زمــــان سنگــــینــی میـــکند بــــر شانــــه هـــایـــم ....
و شایــــد قلبــــم
کـــه بـــه نفـــس افتــــاده ام ...
منــــی کـــه در انتــــظار پــــایــــان ِ خـــویـــش
چشـــم بـــستـــه ام بـــر هـــرچـــه تـــه مـــانـــده امیـــد و بـــاور ِ دلـــم ...
نــــزدیـــــک تــــر بیــــا !
بــــدرقــــه ام کـــن تــــا لحظــــه ی رسیــــدن ...
مـــن ، اینـــجا ایـــستاده ام
درست پـشت ِ ایـــن شیـــشه ی مـــه گـــرفتـــه ی مـــرمـــوز
در آخـــریـــن طبقـــه ی یــــک آسمانــــخراش
بــــا عکـــس هـــای رنــــگ و رو رفتـــه ....نـــامه های نــــرسیــــده و یـــک کبــــریـــت !
مـــــن
جــــهانــــی بــــدون خــــاطــــره میخــــواهـــــم !!
+ دارم ذره ذره ایوب میشوم ...
+نیلوفر ظفری
